آسیبهای شایع پا در کوهنوردان:
تاولهای پا در ورزش کوهنوردی:
تهیه: دکتر حمید مساعدیان
عضو کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی
با تشکر از: سایت همنورد
تاول یک منطقه دردناک و متورم پوست است که در آن مایع در زیر لایه بیرونی پوست جمع شده است
تاول به طور شایعی در نتیجه اصطکاک ناشی از کفشی که اندازه پا نیست یا مالش جوراب بر روی پوست پا به وجود میآیند.
برای مراقبت از تاول به این نکات توجه کنید:
اقداماتی برای جلوگیری از تحریک بیشتر ناحیه مبتلا انجام دهید.
تاولهای بزرگ را میتوان با دقت بوسیله یک سوزن استریل خالی کرد، و سپس ناحیه را با پماد آنتیبیوتیکی و بانداژ پانسمان کرد.
برای محافظت بیشتر میتواند بالشتکهای مخصوص (moleskin) را از داروخانه بخرید. حفرهای بزرگتر از اندازه تاول را در آن ایجاد کنید و آن را روی منطقه تاولزده پوست بچسبانید.
در صورتی که تاول پایتان پس از مدت معقولی بهبود نیافت یا به نظر میرسید عفونت پیدا کرده است، به دکتر مراجعه کنید
كمك به التیام تاول
تاولها هنگامی رخ میدهند كه پوست در معرض اصطكاك قرار میگیرد و در نتیجه توده حساسی كه درون آن پر از مایع است روی پوست تشكیل میشود.
تاول ها اغلب روی دست و پا در نتیجه پوشیدن كفشهای تنگ یا كار كردن با یك ابزار جدید به وجود میآیند.
و اندازه است. با عوض كردن مرتب كفشهایتان و در نتیجه آزادكردن نقاط فشاری هر جفت كفش معین به پاهایتان استراحت دهید. برای محافظت دستهایتان بهتر است هنگامی كه با ابزار یا وسیلهای كار میكنید كه ممكن است تاول ایجاد كند دستكش بپوشید.
تاولها معمولا بدون درمان به خودی خود بهبود پیدا می كنند. اما شما باید محل تاول را خشك و تمیز نگه دارید. تاول را با یك بانداژ محافظت كنید و كفش هایی را كه منطقه تاول را تحریك می كنند نپوشید
تفاوت انواع جوراب در جلوگیری از تاول پا
جوراب های دارای بافت نایلونی در جلوگیری از تاول پا بهتر از انواع کتانی هستند. به گزارش هلث دی محققان دانشگاه های میسوری کلمبیا دریافته اند که در واقع همه جوراب های ورزشی کتانی معمولا خوب نیستند و انواع گران قیمت آن الزاما بهترین نیستند. این اطلاعات علاوه بر کمک به ورزشکاران برای بیماران دیابتی با مشکلات جریان خون جدی و کسانی که اندام های مصنوعی دارند حائز اهمیت است. بر اساس این تحقیق جوراب های 100 درصد کتان معمولا بدترین نوع جوراب بودند و انواع گران قیمت بر ارزان قیمت ها ارجحیتی نداشتند. آنچه اهمیت داشت ماده بکار رفته در بافت بود که نتایج جنس نابلون در این مورد بهتر از کتان بود. جوراب ها ی غیر کتانی و دارای ماده سنتتیک نه تنها به جلوگیری از ایجاد تاول در پای ورزشکاران کمک می کند بلکه در پیشگیری از ناراحتی پوستی ایجاد شده در دیابتی ها نیز موثرند.
تاولها ضایعات آزاردهندهای هستند كه كار و فعالیت فرد را مختل میكنند و ممكن است در هر جایی پیدا شوند ولی شایعترین محل ظهور آنها روی دست و پاست. تاول هنگامی پیدا میشود كه پوست به حدی ساییده شود كه لایه سطحی پوست (اپیدرم) از لایه پشتیبان خود (درم) جدا گردد. این تاولها معمولا آكنده از مایع بافتی شفاف هستند ولی گاهی نیز با پاره شدن عروق خونی كوچك به داخل ضایعه خون آلود میشوند، برای پیشگیری از بروز تاول از كفشهای مناسب و اندازه استفاده كنید و هرگز و هرگز با كفشهایی كه موجب درد و سوزش پاهایتان میشوند از مغازه كفشفروشی خارج نشوید. یك كفش نو هرگز نباید به زور به پا برود بلكه از ابتدا باید راحت و اندازه باشد. پوشیدن جورابهای نخی ضخیم، پیچیدن بانداژهای آماده، پودرزدن و پوشیدن جورابهای تمیز و خشك همگی از پیدایش تاول جلوگیری خواهند
نمود. اگر تاول ایجاد شده كوچك و بدون علامت باشد میتوان آن را دست نزد و نتركاند ولی اگر تاول بزرگ و علامتدار بود میتوان آن را تخلیه نمود در صورت لزوم بافت نرم روی آن را برداشت. به خاطر احتمال افزوده شدن عفونت ثانویه بر روی تاول بازشده باید از كرمهای آنتیبیوتیك استفاده كرد. در صورت بروز علایمی چون تورم یا قرمزی شدید باید با یك پزشك مشورت نمایید. گاهی تاولهای مكرر عودكننده كه در اثر مختصر سایشی ایجاد میگردند ناشی از یك بیماری زمینهای مانند دیابت شیرین رنج هستند. در این موارد باید سریعاً پزشك را در جریان گذاشته و با وی مشورت نماید
جوراب باعث به وجود امدن یك لایه در زیر پا می شود و پا را گرم می كند و از اصتحكاك بین پا و كفش جلوگیری می كند. جوراب هایی كه از پشم یا مواد مصنوعی درست شده اند می توانید این وظایف را انجام دهند ولی جوراب های نخی نمی توانند. جوراب های نخی خیس و از اب اشباع می شوند و به پا می چسبند و پوست پا را نازك می كنند و باعث بروز تاول می شوند. جوراب باید عرق پا را جذب كند. جوراب های از الیاف مصنوعی (مثل: پولیستر و نایلون و اكریل) سریعتر از جوراب های پشمی خشك می شوند.
خیلی از كوهنوردان دو جفت جوراب روی هم می پوشند. جوراب مجاور پا یك جوراب نازك نخی است كه عرق را از پا دور می كند و به نوعی در جریان كار خشك باقی می ماند. جوراب دوم كلفت و ضخیم تر انتخاب می شود تا بتواند رطوبت عرق پا را از جوراب دیگر جذب كند و تشكیل لایه ای در زیر پا بدهد. بعضی ها هم یك جفت جوراب نیمه كلفت یا كاملا كلفت از جمس پشم یا مواد مصنوعی را ترجیح می دهند. البته استثناهای زیادی وجود دارند. یك سنگ نورد دوست دارد كفش ها با انعطاف كامل به پای او چسبیده باشند. از این رو اصلا جوراب به پا نمی كند و یا یك جوراب نازك به پا كند. هر شیوه ای كه به كار می گیرید سعی كنید كه طوری جوراب بپوشید كه بتوانید پاهای خود را در كفش تكان بدهید. اگر جوراب اضافی باعث محدودیت گردش خون شود گرمای اضافی تولید نمی كند. قبل از اینكه جوراب خود را به پا كنید نقاطی كه در انجا خطر تاول زدگی وجود دارد مثل پشت پاها را با نوار چسب زخم بپوشانید. این كار بخصوص هنگامی كه كفش نو خریده اید و هنوز ان جا باز نكرده است و نیز در اغاز فعالیت های كوهنوردی كه پاهای شما هنوز قوی نشده اند بسیار موثر است. یك راه موثر دیگر علیه تاول زدن پودر به پا روی جوراب و درون كفش است
پای كوهنوردان بر اثر پوشیدن كفش تنگ یا بستن خیلی محكم بند كفشها ممكن است تاول بزند؛ برای جلوگیری از آن باید تای ساق جوراب دوم خود را برگردانیم و داخل كفش كنیم و به قسمت تاول زده و یا قسمتی كه به نظر خود كوهنورد مورد تهدید است؛ یك قطعه باند بچسبانیم. در صورت تاول زدن برای درمان آن بهتر است قبل از خواب، یك سوزن نخ كرده را پس از ضدعفونی كردن از تاول عبور دهیم به طوری كه نخ از تاول رد شود. بهتر است نخ از جنس كرك باشد تا آب تاول را به خوبی بمكند و خشك كند. صبح روی تاول خشك شده یك محلول ضدعفونیكننده بزنید و آن را با باند چسبان بپوشانید.
اغلب كوهنوردان بر اثر راهپیمایی كف پایشان گرم میشود، برای رفع این مانع بهتر است چند روز قبل از كوهنوردی چندبار پاها را در آب گرم مخلوط به محلول ضدعفونیكننده شستشو داد تا پوست پا كلفت و سخت شود. برای اینكه كفش پاها را مجروح نكند و باعث یخزدگی نشود، باید كفشها را خوب به پا چسباند به طوری كه بین جوراب و كفش فضای خالی باقی نماند و به اصطلاح پا درون كفش لق نخورد و در ضمن كفش تنگ هم نباشد.
یادآوری دیگر این است كه قبل از كوهنوردی چیدن ناخنها را نباید فراموش كرد؛ چون بلند بودن آنها سبب فشردگی و ناراحتی پا خواهد شد. اگر میخواهید پس از بازگشت از كوه، آرامش در پاهایتان حس كنید و لذت ببرید، بهتر است پاهایتان را با یك پارچه خیس شده در آب سرد، تمیز و بلافاصله آن را خشك كنید و جوراب خشك بپوشید.
كوهنوردان غالباً در معرض آسیبهای منحصر بفرد هستند. عوامل متعددی در بروز این اسیبها نقش دارند كه از آن جمله میتوان به شرایط محیطی خاص مناطق كوهستانی، كفش، پوشش و ابزار ویژه كوهنوردی و نوع و شدت نیروهای وارد به بدن در حین كوهنوردی اشاره نمود.
مهمترین متغیرها شرایط محیطی در رشته كوهنوردی عبارتند از: نور آفتاب، رطوبت محیط، فشار اكسیژن هوا، سرما، گرما، باد، بارش برف، كاهش و افزایش شدید هریك از عوامل امكان بروز اختلالات جسمی را افزایش میدهند.
كفش كوهنوردی از مهمترین عواملی است كه چنانچه درست انتخاب و استفاده نشود، به شدت زمینه بروز صدمات اندام تحتانی را باعث میگردد. در مورد خصوصیات مهم و نحوه انتخاب كفش مناسب در شمارههای قبل به تفصیل صحبت شده است.
سایر ابزار و وسایل كوهنوردی نیز چنانچه درست انتخاب نشوند و یا به روش صحیح مورد استفاده قرار نگیرند، زمینهساز بروز آسیب میگردند.
ادامه مقاله در هفته بعدی بر روی وبلاگ قرار می گیرد.
